Entra en tu vida de repente, la pone patas arriba y después se va sin decir adiós. Estoy harta de esta sensación, del vacío del precipicio, del silencio del olvido. No quiero sufrir más, voy de golpe en golpe, de decepción en decepción. Mis ojos ya no lloran porque se han acostumbrado al dolor.
Una noche sin estrellas
ResponderEliminarUn silencio atronador
Una carta sin final
Escrita en rojo
Que prometen olvidar
Hoy te escribo para decirte, amor
Que no podré volver, lo sé
Sé bien que nunca volveré
Me han llevado muy lejos de ti
De tus hermanos
Sé que no lo podéis comprender
Fueron muchos años para conseguir
Una realidad que quise defender
No estaba dispuesto a regalar
Todos nuestros sueños de libertad
Y soñando al piano una vida feliz
Cerraba los ojos para imaginar
La tierra donde os vería florecer
Entre los jardines de vuestra niñez.
Y llegan ahora para destruir
El sueño que hemos querido vivir
Y llegan ahora para derrotar
A las ilusiones y a la libertad,
A la libertad
Roja es nuestra sangre
Rojo el corazón
Roja nuestra lucha
Y nuestro calor
Sin cambiar de ideas
Ni de convicción
Moriré gritando revolución.
Saltó la noticia y tuve que asumir
Lo que pasaba y no quise oir
Plantándole cara a la realidad
Y por tanto a ellos que vienen armaos
La gente del barrio salió a levantar
Las barricadas para frenar
Aquella ofensiva del militar
Usando las armas por veros crecer
Brindaros un mundo mejor que el de ayer
Era imposible retroceder
Lo aposté todo y me tocó perder
Estoy encerrada muy lejos de ahí
Y dicen que ya nunca podré salir
Sólo deseo que me recordéis
Pues yo a vosotros no os olvidaré
No os olvidaré
Una noche sin estrellas
Un silencio atronador
Una carta sin final...
------------
Vai dedicado a todas esas personas separadas das suas familias pola forza, a todas esas persoas as que lle arrebataron a vida pola sua ideoloxía, despoxadas dun futuro xunto os seus.
Vai dedicado a todas esas persoas encarceladas pola política, polas dictaduras e, en especial, polo franquísmo, pois nadie ten dereito a quitarlle a vida a outra persoa polas suas ideas.
Vai dedicado a ti, avoa, pois nunca merecestes medrar sin unha nai, sin un pai, pois so loitaban por conseguir un futuro mellor para ous seus fillos.
Que bonito!!
ResponderEliminar