domingo, 22 de mayo de 2016

Otro adios

Entra en tu vida de repente, la pone patas arriba y después se va sin decir adiós. Estoy harta de esta sensación,  del vacío del precipicio, del silencio del olvido. No quiero sufrir más, voy de golpe en golpe, de decepción en decepción. Mis ojos ya no lloran porque se han acostumbrado al dolor.

2 comentarios:

  1. Una noche sin estrellas
    Un silencio atronador
    Una carta sin final
    Escrita en rojo
    Que prometen olvidar
    Hoy te escribo para decirte, amor
    Que no podré volver, lo sé
    Sé bien que nunca volveré
    Me han llevado muy lejos de ti
    De tus hermanos
    Sé que no lo podéis comprender
    Fueron muchos años para conseguir
    Una realidad que quise defender
    No estaba dispuesto a regalar
    Todos nuestros sueños de libertad
    Y soñando al piano una vida feliz
    Cerraba los ojos para imaginar
    La tierra donde os vería florecer
    Entre los jardines de vuestra niñez.

    Y llegan ahora para destruir
    El sueño que hemos querido vivir
    Y llegan ahora para derrotar
    A las ilusiones y a la libertad,
    A la libertad
    Roja es nuestra sangre
    Rojo el corazón
    Roja nuestra lucha
    Y nuestro calor
    Sin cambiar de ideas
    Ni de convicción
    Moriré gritando revolución.

    Saltó la noticia y tuve que asumir
    Lo que pasaba y no quise oir
    Plantándole cara a la realidad
    Y por tanto a ellos que vienen armaos
    La gente del barrio salió a levantar
    Las barricadas para frenar
    Aquella ofensiva del militar

    Usando las armas por veros crecer
    Brindaros un mundo mejor que el de ayer
    Era imposible retroceder
    Lo aposté todo y me tocó perder
    Estoy encerrada muy lejos de ahí
    Y dicen que ya nunca podré salir
    Sólo deseo que me recordéis
    Pues yo a vosotros no os olvidaré
    No os olvidaré

    Una noche sin estrellas
    Un silencio atronador
    Una carta sin final...

    ------------

    Vai dedicado a todas esas personas separadas das suas familias pola forza, a todas esas persoas as que lle arrebataron a vida pola sua ideoloxía, despoxadas dun futuro xunto os seus.
    Vai dedicado a todas esas persoas encarceladas pola política, polas dictaduras e, en especial, polo franquísmo, pois nadie ten dereito a quitarlle a vida a outra persoa polas suas ideas.
    Vai dedicado a ti, avoa, pois nunca merecestes medrar sin unha nai, sin un pai, pois so loitaban por conseguir un futuro mellor para ous seus fillos.

    ResponderEliminar